Yazan / Çizen : Admin Panpa 13 Aralık 2012

başkalarının sevinciyle, başkasının mutluluğuyla, her şeyin ters gitmesi, kendini motive etme, mutlu olmak, mutluluk içinde mutsuzluk, mutluluğunuzdan ısırabilir miyim?, uzun süreli mutsuzluk, mutluluk içinde mutsuzluk
İnsanlar bazen arka arkaya b-ktan şeyler yaşarlar sevgili okur.
Sanki bi vodoo büyücüsü çıkıp hunharca sana büyü yapmış gibi elini nereye atsan kurur, adımını nereye atsan yerküre ağlamaya başlar. Sanırım ben ortalama son 7 yıldır bu durumu yaşıyorum.

Bu uzun süreli hayal kırıklıkları, acılar falan bir süre sonra metabolizma tarafından bağışıklık kazanmaya başlıyor; tıpkı mikroplara karşı olduğu gibi hacı.

Fakat benim bu mutsuzluklara karşı metabolizmanın geliştirdiği yöntemler mikroplara nazaran biraz farklı. Biri amerikan ingilizcesiyse diğeri ingiliz ingilizcesi gibi...

Hani Tsubasa çizgi filminde o lanet olası saha koş koş bitmiyo ya; böyle yardıra yardıra koşuyo 15 dakikalık çizgi film boyunca kaleye anca gidiyo... İşte buna benzer, uzun süren b-ktan olaylar sonrasında bazı şeylerle kendimi avutmaya başladım; aksi takdirde taksim delisi cenk gibi kafayı sıyırmam an meselesiydi...

Ne yaptım peki ?

En basitinden sevgililer gününde Kadıköy meydanda dolaşırken "Heyoooooo bakınnnn ben sapımmmm" dememek için aşıklara bakıp onlar için sevinmeye çalıştım. Yani çaktırmadan mutluluklarının kenarından azıcık ısırdım diyelim. Fakat bazı zamanlar bir oturuşta 10 hamburger yiyen koca popolu amerikan bitçıs ablalar gibi koca ısırıklar almadım dersem yalan olur...

Sonra iş hayatım b-ka sardığı zamanlar yine çevremdekilere bakıp "Hadi ben çükü tuttum da en azından onların işi güzel" diye kendimi avutmaya, yine onların mutlu mesut giden iş hayatlarının kenarından azıcık mutluluk tırtıklayıp yutmaya başladım...

Matematikte boş küme olarak geçen işaret şuan benim gerçek arkadaş sayımı gösterdiği için bir süre sonra çevremdeki yakın arkadaşlara, hiç tanımadığım kankalara bakıp anlamsız, böyle anlatılamaz, mallıkla karışık aynştaynlık arası bi hisse kapıldım. Yani mutsuzumda mutluymuşum gibi; ne kafasıysa artık bu. Sonra onların arkadaşlıklarından doğan mutluluğunda azıcık kenarından ısırıverdim.

Diğerlerinin tamamını uzun uzun yazarak kırmızı başlıklı kız masalı gibi sizi uyutmaya niyetim yok, çünkü bu başkalarının mutluluklarını kemirmelerimi bir süre sonra akraba bağları, aile bağları ve bir sürü şey izledi...

Bi ara kendimden korktum şerefsizim ne yalan söyliyim sevgili okur; dedim sürekli onun bunun kenarından ısırıyorum ama ya alışkanlık yaparsa, ya başkalarının mutluluğu kalbe zararlıysa falan... Yıllardır bu şekilde kendimi mutlu etmeye, motive etmeye çalışsam da gerçekten mutlu olup gülebildiğim 10 dakikayı bile karşılayamadılar. Hani hesap defterine bakayım desem; mutluluk reyizin benden çoook alacağı var.

İnşallah bu durum ileride enteresan yan etkiler doğurmaz; hani ota boka sevinmek gibi ^^
Mesela;
-Şoföre bak ya, ne güzel attırdı vitesi. Yani benim arabam yok ama vitesi ben 3e takmış kadar oldum nan.

-Anaaa köpeğe bak, ne güzel zıçtı nan, ben zıçmış kadar oldum valla...

-Dönme dolaba bak; ne güzel dönüyo... valla sevindim onun adına; yani ben dönmüş kadar oldum...

Hani oyunlarda, filmlerde ruh emenler falan olur ya, warlock, necromancer falan misali; kendimi onlara benzetmeye başladım  ^^
Yaklaşmayın nan, mutluluğunuzdan kemiririm haaaa !

YAZILARIN TELİF HAKKI ABDULLAH KARA'YA AİTTİR.ÇALINMASI VE KOPYALANMASI 5846 SAYILI FİKİR VE SANAT ESERLERİ KANUNUNUN 81.MADDESİ İTİBARİYLE YASAKTIR !

8 Yorum - UYARILAR: Link içeren yorumlar yayınlanmayacaktır!

  1. Kendimi buldum yazıda :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sevinsem mi, üzülsem mi bilemedim sevgili okur :)

      Sil
  2. :( olsun ... bak yazılarını okurken bende mtlu oluyorum hadi ondanda bi ıssırık al ;))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İyi madem azcık da ondan bi diş alayım :)

      Sil
  3. Su is karartıcı yazılarının hepsinde kendimi görüyorum daha fazla okuyasım gelio aynen insan alısıyo ya umursamaz oldum gecenlerde kapıyı acarken camı kırdım bilegim kesildi dikiş atarlarlen dier elimde temple run oynuyodum :D cevremdeki insanlar beni duygusuz ve umursamaz biri olarak görüyo :( oysa duygularımıza karsılık alamadıgımızdan bu hale geliyoruz bu ısırma isinide bu sene denedim bende yok hiç bişi olmadı :( - mete

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet, bizi bu hale getiren hayat sonuçta, biz seçmiyoruz, seçemiyoruz bazı şeyleri. Arada bir böyle kara mizahta yapıyorum içimdekileri dökmek için :) Benzer birsürü yazı bulabilirsin blogda ;)

      Sil
  4. Daha 1 saat önce buna benzer bi konuşma geçti annemle aramda kadın dondu kaldı :D
    Napalım hayat güldürmüyosa gülene mutlu oluruz biz de :)

    Bak şimdi tsubasa izleyesim geldi bulurum bi ara :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Başka çare yok zaten. Boşver tsubasayı ya :)

      Sil

Youtube'de Abone Ol, Yeni Videolardan Haberdar Ol :)

ÜYE OL | Takipte Kal !

Rastgele Yayınlar

Tüm Makale ve Çizimlerin telif hakları Abdullah KARA'ya aittir !. Blogger tarafından desteklenmektedir.

Yaz Bakalım :)

Ad

E-posta *

Mesaj *

KAYIT OL | Yeni Yayınlardan, Karikatürlerden ve Hediye Çizim Etkinliklerinden Maille Haber Al !

Copyright © 2013 Admin Panpa / Mizah - Metrominimalist - Powered by Blogger - Desiger J.Djogan - Editleyen Özel Çizim - © Telif Hakları