Yazan / Çizen : Admin Panpa 24 Ocak 2013

Çocukluğumdan :D
Mahallede toplanmışız 10-15 çocuk, saklambaç falan oynuyoruz. Yaşımız 6-7 civarı.
Yaşımız dolayısıyla felsefeyle falan ilgilenemiyoruz tabi o zaman, yani "felsefe nedir?" deseler, diş macununu andıran sıkmalı çikolatalardan zannedersin.

Neyse efem saklambaç sonrası bazılarının anası babası cama çıkıp "Çabuk eve gel yemek yiycez, kırarım bacaklarını" diyince aramızda kayıplar verdik. Cephede sayımız azalınca dedik başka bişey oynayalım.

Aramızda en manyak, hayal gücü fil kıçı kadar büyük olan tek çocuk ben olduğumdan hemen atıldım öne "yüksek yerlerden atlayalım ninjalar gibi, herkes atlayanın arkasından atlasın" 

Dizildik kurbanlık koyunlar gibi, en önde bi arkadaş var, pek sessiz bi çocukdur kendisi. Ordan atla, burdan atla, şurdan atla derken işi abartıp gördüğümüz her yerden atlamaya başladık. Evin birinin bitiminden bahçesine atlıyoruz, alçak görünüyor çünkü baktığında. En önde bize liderlik eden malak çocuk oradan atladı. Herkes sırayla atlıyo falan.Ya millet atlıyo ama hiç kimseden çocukluğun o neşe kaynağı "hihiho hehehe" sesleri çıkmıyo.

Neyse efem sırayla jump jump şarkısını dinleyen apaçiler gibi zıplıyoruz, sıra bana gelince zıplayanın arkasından zıpladım bende... Heh işte. Bu hayatımda ilk kez havada düşündüğüm an olmuştur. Havada 2 saniye içerisinde aklımdan birsürü şey geçti yemin ediyorum. Baktım şöyle aşağıya yüksekliğe (yerde yatıp ağzını, yüzünü,dizini tutan süzme yaşıtlarımıda gördüm tabi), benim boyumun 4 katı. "Neden zıpladım yaaa?" "Mal mıyım ben?" "İnşallah biyerim kırılmaz" diye aklımdan geçirirken gözü kör olasıca yer çekimi aşağı çekmeye başladı tabi. Aşağı kamikaze yapan japon uçağı misali çakıldım.

Bak o kadar düşmüşümdür çocukken, yemin ediyorum ben böyle bir düşüş görmedim sevgili okur. Ayaklarımı yere basarak düşmeye çalıştım o yükseklikten, tabi yükseklik fazla olunca ayak tabanlarım yere "ÇAAAT" diye çarpar çarpmaz, ayaklardaki kas kütleleri dayanamayıp istifa etti "zikerim nan ne taşıycam ben bunu" diyip işi bıraktılar. İşte o ara o düşmenin ivmesiyle diz kapaklarım büküldü, kendi ağzına diz kapağıyla diz çakıp ağzını yüzünü patladan çocuk olarak tarihe geçtim belkide. Sonra "Ben neden bunlar atladı diye atladım ki? Niye yüksek mi diye bakmadım?" diye sorgularken buldum kendimi.

İşte o an koyun psikolojisinin ne olduğunu, neden b-k gibi bi psikoloji olduğunu anladım. Herkes atladı diye atlanır mı nan...

YAZILARIN TELİF HAKKI ABDULLAH KARA'YA AİTTİR.ÇALINMASI VE KOPYALANMASI 5846 SAYILI FİKİR VE SANAT ESERLERİ KANUNUNUN 81.MADDESİ İTİBARİYLE YASAKTIR !

8 Yorum - UYARILAR: Link içeren yorumlar yayınlanmayacaktır!

  1. haklısın ondan kötü bir pisikoloji yok. çoook geçmiş olsuun çooook :D

    YanıtlaSil
  2. Peki daha sonra hiç koyün oldun mı?

    YanıtlaSil
  3. Yok :D Bitek askerde zorunlu olarak oldum :) Onun dışında yok ;)

    YanıtlaSil
  4. Yalnız fikri ortaya atan olarak sen çoban olmuşsun galiba :)

    YanıtlaSil
  5. İçim acıdı nan :/
    Senin fikrin sana zarar vermiş bildiğin :)

    YanıtlaSil

Youtube'de Abone Ol, Yeni Videolardan Haberdar Ol :)

ÜYE OL | Takipte Kal !

Rastgele Yayınlar

Tüm Makale ve Çizimlerin telif hakları Abdullah KARA'ya aittir !. Blogger tarafından desteklenmektedir.

Yaz Bakalım :)

Ad

E-posta *

Mesaj *

KAYIT OL | Yeni Yayınlardan, Karikatürlerden ve Hediye Çizim Etkinliklerinden Maille Haber Al !

Copyright © 2013 Admin Panpa / Mizah - Metrominimalist - Powered by Blogger - Desiger J.Djogan - Editleyen Özel Çizim - © Telif Hakları