Yazan / Çizen : Admin Panpa 17 Kasım 2013

sıkıntı yolculuğu, işsiz teyze, Üsküdar, seyyar satıcı, fare satan adam, oyuncak fare, Allah ne diyeyim, laz şoför, eğlenceli yolculuk, rahatsız teyze, can sıkıntısı, bunalım, yalnız insan, old,funny grandmother
Günlerden Pazar reyiz. Tatil günü tabi, o yüzden bu fırsatı değerlendirip bişeyler yapmak lazım, haziktir şimdi hatırladım ben işsizim ya la. Yani benim için sinirden saat 10lara kadar yataktan kalkmayıp battaniyeyle türlü fantezilere girdiğim, miyop gözlerimle yattığım yerden uzaktaki akvaryumu izlemeye çalışırken bi yandan da yatağın kenarına koyduğum çoraplarımın iç açan, kıç beyazlatan ferahlatıcı kokusunu içime çektiğim, her kalktığımda tipimi latinlerin kıçına benzettiğim ve "acaba annem çay demledi mi lan?" diye düşünmeye koyulduğum gayet sıradan bi gün anlayacağın.

Moralim çok bozuktu, yapacak bişey bulamadığım için budha heykeli gibi beklemedeydim odamda, hani öyle ki şöyle bi cila atıp az dötümü başımı beyazlatsan benden ala budha olmazdı. Can sıkıntısından biraz olsun kurtulmak için koşu yapmaya karar verdim, zaten uzun süredir yollar bana ben yollara hasrettim (al sana minibüs yazısı), o yüzden bu fikir aklıma yattı. Bi tshirt giyip koştum, eve geldim, fakat o da ne ? Bi bok değişmedi ya lan... Yine aynı hissiyat deve güreşi yapan ergenler gibi geldi oturdu omuzlarıma. Kendimi koskoca bi hiç olarak hissetmeme sebep veren, akabinde hayatımı ve kendimi sorgulamama sebep olan, cinsel değil boksal yolla bulaşan o hissiyat... lanet olasıca...

Patlama noktasındaydım ve bişeyler yapmam şarttı, sıkıntıdan sabah beri çay içiyodum, öyleki beni bi masaya birahi olarak koysalar hiç sıkıntı çekmeden gelen tüm bardakları doldurabilirdim sidiğimle, öyle bi potansiyele sahiptim. Doğruca sarı kafamı da yanıma alıp bişeyler yapmam gerekiyodu, bende amaçsızsa yola çıktım. Önümde 2 yol, 2 durak vardı. Üsküdar yada Kadıköy ?...

Kadıköy parasız, işsiz ve tipsiz bi ipnenin takılabileceği bi yer değildir, bilirsin. Yani orada takılan tipler ve göreceklerim canımı çok sıkabilirdi. Bundan dolayı Üsküdar daha cazip geldi, tam işi bitmişlerin, emekli olup kıç kılları ekmek kadayıfı gibi olmuş amca ve teyzelerin, 1 tl ye simit alıp denize bakarak yiyenlerin mekanı (alınmayın len). Makara tabi bunlar, fakat içimdeki lale Üsküdar'ı seçti, atladım otobüse doooğru Üsküdar'a yol aldım. Akvaryum için bitki almış eve dönerken anladım ki buraya boşuna gelmemişim. Çünkü beni gülmeyle sinirlenme arasında ikileme sokan bi teyzeye rastladım.

Yolda bi seyyar esnaf durmuş oyuncak fareler satıyodu. Geri çekip bırakınca gitmeye başlayan lanet olası fareler =) Kısacası adam ekmek parası kazanma derdinde. Fakat yanından 90 yada 100lü kilolarda bi teyze geçerken kulağıma şunlar geldi:

Adam: - "Fareee, fareleeer, fareeee !"
Teyze: - "Allah ne diyeyim... Allahım ne diyeyim yaaa... Hihi. Fareymiş... Ne yapsınlar oğlum fareyi alıp, sanki çok önemli bişi satıyo. Bak hele bak. Farede fare, hehe... Allah ne diyeyim..."

Teyzenin konuşma stili, sesi ve tipi beni aptalca gülümsemeye itmişti, yolda güle güle yürüyodum. Teyze konuşurken sürekli cümle aralarında "Allah ne diyeyim?" diyodu, yani önce yukarı danışıp, fikir alıp ondan sonra konuşuyodu =) Fakat işin bide diğer yüzü vardı, ekmeğinin peşinde olan adama teyzenin yaklaşım şekli... O an aklıma bazı olası senaryolar geldi:

A) Adam bişeyler satmak yerine hırsızlık yolunu seçebilir, koca popolu teyzenin pofuduk kıçı ne oldup bittiğini anlayana kadar onu ortada dımdızlak bırakabilir ve akabinde teyze "Allah ne diyeyim?" diyebilirdi.

B) Adam çok sinirli biri, eski bi mahkum yada kafadan kontak biri çıkabilir, oyuncak fareleri Üsküdar meydanında teyzenin kıçına tek tek sokabilir, anal fisur olmasına sebebiyet verebilirdi.

Neyse ney, 200-300 kişinin aceleyle koşturduğu kaldırımda teyzenin hiç işi gücü yokmuş gibi dönüp adamla uğraşması güldürmüştü beni. Ama dur hacı, tamda "iyi la Üsküdar'a boşuna gelmemiş oldum en azından bi gülümseme satın aldım" diye düşünürken bindiğim otobüs şoförünün ikazı kulaklarımı, beni benden aldı:

"La sayyiiin yolcular, az ilerleyin diyruk da haburaya, kapilarun önunde kamera vardur göriyrum sizu, boş ama ilerlemeyisinuz, arka tarafa canavar mi vardur ? ilerlesenuza sayuuuğğğn yolcilaaaaarrr "

YAZILARIN TELİF HAKKI ABDULLAH KARA'YA AİTTİR.ÇALINMASI VE KOPYALANMASI 5846 SAYILI FİKİR VE SANAT ESERLERİ KANUNUNUN 81.MADDESİ İTİBARİYLE YASAKTIR !

19 Yorum - UYARILAR: Link içeren yorumlar yayınlanmayacaktır!

  1. Benden bir tane daha derken haklıymıssın. Kaç gündür bugün ne yapsamlarla dolu günler yasıyorum. Cevremde bulunan en ucuz kafeye kac gundur arkadaslarla gidip oturuyorum. Artık müdavimi olduk desek yeridir. Herkes tarafından tanındık. Yüksek ihtimal bizi işsiz gücsüz ne yediği belli olmayan tipler olarak görüyorlar. hayat sıkıcı ve garip.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben yıllardır yaşıyorum bu durumu :) Ama kafeden ziyade eve tıkılı kalıyorum :/ Hayat cidden sıkıcı, daha basite indirgersek "BOK GİBİ"

      Sil
  2. Laz uşağu haa :))) Yine güldürdün valla :)))

    YanıtlaSil
  3. Allahım ne diyim? her yerde bi laz..
    bizim bina komple laz..
    biz onların dilinden anlayamıyoruz yüksek hızlı tren gibi km.hesabı konuşunca ama işin garibi onlarda birbirlerini anlamıyorlar hacı? sende laz mıydın?

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Onlar birbirlerini tabi ki anlıyolar :D Ben laz değilim, annem banam Trabzonlu o kadar. İnsanımız tüm Karadenizlileri laz sanıyo :) Lazları severim en azından vatanlarına ihanet etmiyolar ve aslında asıl lazlar çok az, insanlar şivesi bozuk Karadenizlileri bile laz sanıyo :) Halbuki hakiki lazlar Rusça gibi enteresan bi dil konuşuyolar ;)

      Sil
  4. merhaba blogunuzu yeni keşfettim acaba blog tasarımı yapıyor musunuz?
    http://bengilisular.blogspot.com/

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet yapıyorum :) Daha doğrusu editliyorum diyelim :)

      Sil
  5. :))))) alemsiniz harcanıyorsunuz bu yetenekle.. Şahan denen ve yaptığı şeyin mizah olduğunu zanneden boş kafalıların zengin olduğu bir ülkede kesinlikle birilerinin sizi keşfetmesi lazım..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim =) Benden bişey olacağı yok :)

      Sil
    2. Umutsuzluk yakışmıyor ama:)

      Sil
    3. Napayım elden bişey gelmiyor, uğraşsamda fark etmiyor :) Çizmek, yazmak... Hadi iş hayatımda bişeylere yaramamasını geçtim, sanal alemde bile emek verip üreten insanların bloglarını falan umursamıyolar. Bazen boşuna yazıp çiziyorum gibi geliyo...

      Sil
    4. Öyle değil ama, bilen gayet de iyi biliyor. Mesela bloğunuzda Bumerang amblemi göremiyorum, katılın. Hatta benim promosyon kodum olan T219D554 ile başvurun:)
      Yazarkafeye kabul edilirseniz trafiğiniz daha da artacaktır. Biraz reklam yapmak gerekiyor sosyal medya ortamlarında..

      Sil
    5. Eskiden o bahsettiğiniz amblem vardı, bumerangın hiçbir faydasını göremedim uzun süre kullanmama rağmen :) Yazarkafe ise üyelik türü saçmalığıyla uğraştırıyo. Sosyal medyalarda reklam yapıyorum fakat anca bu kadar oluyo işte. Ülkemizde eğer copy-paste iş yapmıyosanız, yada mokoko hayatını anlatan bi bayan değilseniz, yazıp çizdiklerinizin hiç bi değeri yok anlaşılan :)

      Sil
  6. Ya ne insanlar var ya bırak da adam işini yapsın!
    Senin senaryolardan biri olsa görürdüm o teyzeyi ben :D
    Boşu boşuna gitmemişsin bak gülmek gibisi var mı :))
    Yazdıklarını bi başkası yazıp sen okusaydın ne güzel bişey yaptığın farkına varırdın :)
    Ne felsefe yaptım beee :D

    YanıtlaSil
  7. O kadar yazdım elimin ayarını seveyim gittiiii :D
    Gitmemişte olabilir bi ihtimal ama ne yazdım unuttum nan daha 3 dakika geçmedi ya :D

    YanıtlaSil

Youtube'de Abone Ol, Yeni Videolardan Haberdar Ol :)

ÜYE OL | Takipte Kal !

Rastgele Yayınlar

Tüm Makale ve Çizimlerin telif hakları Abdullah KARA'ya aittir !. Blogger tarafından desteklenmektedir.

Yaz Bakalım :)

Ad

E-posta *

Mesaj *

KAYIT OL | Yeni Yayınlardan, Karikatürlerden ve Hediye Çizim Etkinliklerinden Maille Haber Al !

Copyright © 2013 Admin Panpa / Mizah - Metrominimalist - Powered by Blogger - Desiger J.Djogan - Editleyen Özel Çizim - © Telif Hakları